ديدمت واي چه ديداري واي نه نگاهي نه لب پر نوشي نه شرار نفس پر هوسي نه فشار بدن و آغوشي اين چه عشقي است كه دردل دارم من از اين عشق چه حاصل دارم مي گريزي ز من و در طلبت بازهم كوشش باطل دارم باز
شنیده ام عزم ِسفر کرده ایهوای ِدلدار ِدگر کرده ایعشق مرا ز ِسر بدر کرده ایتورو به خدا اگه میشه تنها نروبُگذراز این سفرتو بی ما نرواونجا که میری نمیدونم کجاست!زمین شادیه یا جای غمهاست!شهرِ غریبه است و
تو را در گوشه ای از قلب خود دارم که از چشم همه پنهانی و بر من هویدایی
تو را در اشک خود پنهان نگه می دارم از چشم همه اما تو بر قلبم هویدایی
تو را همچون گل عشقی که روید در زمستان در دلم دارم که پنهانی
ت